Jakie są składniki atramentu fleksograficznego?

   Chociaż dokładna receptura jest tajemnicą każdego producenta farb, wszystkie farby fleksograficzne są zbudowane z podstawowego zestawu rodzajów składników. Konkretne składniki znacznie różnią się między głównymi systemami farb: na bazie wody, na bazie rozpuszczalników i utwardzanych UV.

   Główne składniki farb fleksograficznych

     1. Pigmenty

• Funkcja: Zapewniają kolor. Są to stałe, drobno zmielone cząsteczki, które nadają wygląd wizualny i nieprzezroczystość farby. Nie rozpuszczają się, ale są zawieszone w nośniku.

• Przykłady:

   

  2. Żywice (lub spoiwa)

  • Pigmenty organiczne: Ftalocyjanina (niebieski, zielony), diarylid (żółty, pomarańczowy), rodamina (czerwony) - używane do większości kolorów procesowych.

  • Pigmenty nieorganiczne: Dwutlenek tytanu (biały), sadza (czarny), tlenki żelaza (żółty, czerwony).

  • Pigmenty specjalne: Metaliczne, fluorescencyjne, perłowe.

  • Funkcja: „Serce” farby. Po odparowaniu nośnika (woda/rozpuszczalnik) lub utwardzeniu farby, żywica wiąże cząsteczki pigmentu i tworzy ciągłą warstwę, która przylega do podłoża. Wybór żywicy determinuje kluczowe właściwości, takie jak połysk, odporność na ścieranie i elastyczność.

  • Przykłady (według rodzaju farby):

     

     

     

    • Na bazie wody: Szellak, żywice maleinowe, żywice akrylowe, dyspersje poliuretanowe.

    • Na bazie rozpuszczalników: Nitroceluloza, poliamidy, akryle, poliuretany.

    • Utwardzane UV: Akrylany epoksydowe, akrylany poliestrowe, akrylany uretanowe (to są „oligomery”).

    3. Nośniki (nośniki lub rozpuszczalniki)

     

    • Funkcja: Płynny składnik, który sprawia, że farba jest wystarczająco płynna do drukowania. Przenosi pigmenty i żywice z pojemnika na farbę na podłoże. Następnie jest usuwany podczas suszenia lub utwardzania.

    • Przykłady (to kluczowy czynnik różnicujący):

       

       

      • Na bazie wody: Woda dejonizowana jest głównym nośnikiem, często z niewielkim procentem ko-rozpuszczalnika, takiego jak etanol lub izopropanol w celu kontrolowania suszenia i lepkości.

      • Na bazie rozpuszczalników: Rozpuszczalniki organiczne takie jak etanol, izopropanol, n-propanol, octan etylu.

      • Utwardzane UV: Nie ma nośnika. Płynny składnik składa się z monomerów reaktywnych, które stają się częścią ostatecznej utwardzonej warstwy, co oznacza, że nie występuje parowanie (0% LZO).

      4. Dodatki

      Są one używane w małych ilościach, aby precyzyjnie dostroić wydajność i stabilność farby.

       

      Podsumowanie i kluczowe wnioski:

      • Związki woskowe: Dodane w celu poprawy odporności na ścieranie i zarysowania.

      • Odpieniacze/środki przeciwpieniące: Kluczowe dla farb na bazie wody, aby zapobiec pienieniu się w pojemniku na farbę i pompach.

      • Środki powierzchniowo czynne: Do kontrolowania napięcia powierzchniowego, poprawiając zdolność farby do zwilżania i przylegania do podłoża.

      • Plastyfikatory: Zwiększają elastyczność wyschniętej warstwy farby, zapobiegając jej pękaniu na elastycznych materiałach, takich jak folia lub torby.

      • Biocydy: Stosowane w farbach na bazie wody w celu zapobiegania rozwojowi bakterii lub grzybów w systemie farby.

      • Fotoinicjatory: Krytyczny dodatek tylko do farb UV. Te chemikalia pochłaniają energię światła UV i uruchamiają reakcję polimeryzacji, która zestala farbę.

      Składniki farby fleksograficznej współdziałają ze sobą, tworząc stabilny płyn, który można dozować, przenosić, a następnie zestalać na podłożu. Wybór składników zależy od:

    • Podłoża: Papier wchłania farby na bazie wody, podczas gdy nieporowate tworzywa sztuczne, takie jak PET, często wymagają farb na bazie rozpuszczalników lub UV w celu zapewnienia przyczepności.

    • Zastosowania końcowego: Opakowanie żywności wymaga składników zgodnych z FDA. Etykieta, która będzie zarysowana, wymaga trwałych żywic i dodatków woskowych.

    • Zawsze należy zapoznać się z Kartą Charakterystyki (SDS) i Kartą Danych Technicznych (TDS) producenta, aby uzyskać dokładne informacje o składnikach, zagrożeniach i właściwościach użytkowych konkretnej farby.

    • Przepisy dotyczące ochrony środowiska i bezpieczeństwa: Dążenie do niższej zawartości LZO sprzyja farbom na bazie wody i UV w porównaniu z tradycyjnymi formułami na bazie rozpuszczalników.

       

       

      Zawsze należy zapoznać się z Kartą Charakterystyki (SDS) i Kartą Danych Technicznych (TDS) producenta, aby uzyskać dokładne informacje o składnikach, zagrożeniach i właściwościach użytkowych konkretnej farby.

      

       

      •