Oczywiście. Chociaż tusze na bazie wody są doskonałe do wielu zastosowań i są preferowane ze względu na swój profil środowiskowy, mają one kilka wyraźnych wad w porównaniu z tuszami na bazie rozpuszczalników i utwardzanymi promieniami UV.
Oto szczegółowy przegląd wad fleksograficznych tuszy na bazie wody:
Wolniejsze schnięcie: Woda ma wysokie ciepło utajone parowania, co oznacza, że wymaga znacznie więcej energii do wyschnięcia niż rozpuszczalniki organiczne. Przekłada się to na wolniejsze prędkości druku.
Wyższe koszty energii: Drukarnie muszą używać mocniejszych i dłuższych tuneli suszących, które zużywają znaczną ilość energii elektrycznej i gazu, zwiększając koszty operacyjne.
Ograniczenia dotyczące podłoży: Powolna prędkość schnięcia utrudnia drukowanie na wrażliwych na ciepło, cienkich lub nieporowatych foliach z tworzyw sztucznych bez zaawansowanych (i drogich) systemów suszenia.
Główne wyzwanie: To największa wada. Tusze na bazie wody mają trudności z przyleganiem do niechłonnych folii z tworzyw sztucznych, takich jak polietylen (PE), polipropylen (OPP, BOPP), i PET.
Dlaczego tak się dzieje: Tusz osiada na powierzchni i nie może zostać wchłonięty. Woda musi całkowicie wyparować, zanim utworzy się film tuszu, co jest trudne bez wciągania go przez podłoże.
Obejście: Często wymaga to wstępnej obróbki folii (np. obróbki koronowej) w celu zwiększenia jej energii powierzchniowej oraz użycia specjalnych dodatków w tuszu, co zwiększa koszty i złożoność.
Mniejsza odporność na ścieranie: Chociaż dobre na papierze, film tuszu z tuszy na bazie wody może być mniej trwały i bardziej podatny na ścieranie lub wycieranie na niektórych podłożach w porównaniu z twardym filmem tworzonym przez tusze rozpuszczalnikowe lub UV.
Problemy z odpornością na wodę: Jak na ironię, film tuszu na bazie wody może czasami być ponownie rozpuszczany przez wodę lub wysoką wilgotność po wydrukowaniu, co prowadzi do rozmazywania lub uszkodzenia, chyba że jest on sformułowany ze specjalnymi żywicami odpornymi.
Gęstość koloru i blask: Może być trudniej osiągnąć bardzo wysoką intensywność koloru i błyszczące, żywe wykończenie, które mogą zapewnić tusze rozpuszczalnikowe lub UV na foliach, chociaż ta luka zmniejszyła się dzięki zaawansowanej technologii żywic.
Powszechny problem: Działanie mechaniczne tuszu krążącego w pompach i fontannach może powodować pienienie się tuszy na bazie wody.
Negatywne skutki: Pienienie się prowadzi do wad druku, takich jak dziurki, nierównomierny kolor i nieefektywność pompowania. Wymaga to ciągłego używania odpieniaczy i środków przeciwpieniących, które są dodatkami, które muszą być starannie zrównoważone, aby uniknąć tworzenia innych problemów, takich jak rybie oczy lub zmniejszona przyczepność.
Osłabienie podłoży na bazie papieru: Na bardzo chłonnych podłożach, takich jak tektura falista, nadmiar wody może osłabić włókna papieru, zmniejszając odporność pudełek na zgniatanie i wymagając starannego doboru tuszu i kontroli.
Wymaga starannego zarządzania: Tusze na bazie wody są wrażliwe na poziom pH, który musi być utrzymywany w określonym zakresie (zazwyczaj 8,0 - 9,5) dla optymalnej wydajności. Jeśli pH spadnie, żywice mogą stać się niestabilne, powodując zagęszczenie tuszu, utratę właściwości przenoszenia i potencjalne zatykanie wałków aniloksowych.
Ciągłe monitorowanie: Drukarnie muszą stale monitorować i regulować pH za pomocą amoniaku lub amin i kontrolować lepkość za pomocą wody lub dodatków, co wymaga większego zaangażowania w pracę prasy niż w przypadku bardziej stabilnych tuszy UV.
Wzrost biologiczny: Zawartość wody sprawia, że tusze te są podatne na rozwój bakterii i grzybów, zwłaszcza jeśli są przechowywane przez długi czas. Wymaga to dodania biocydów.
Zamrażanie: W przeciwieństwie do tuszy na bazie rozpuszczalników, tusze na bazie wody mogą zamarznąć, jeśli są przechowywane w niskich temperaturach, co może nieodwracalnie uszkodzić ich strukturę chemiczną i uczynić je bezużytecznymi.
„Wady” tuszu na bazie wody są prawdziwe tylko w niewłaściwym kontekście.
Do drukowania na porowatych podłożach takich jak papier, tektura i tektura falista, tusze na bazie wody są często najlepszym wyborem, a ich zalety (bezpieczeństwo, zrównoważony rozwój, koszt) znacznie przewyższają ich wady.
Do drukowania na nieporowatych podłożach takich jak większość folii z tworzyw sztucznych, wady stają się poważnymi przeszkodami. W tych zastosowaniach tusze na bazie rozpuszczalników lub tusze utwardzane promieniami UV są zwykle wybierane ze względu na ich doskonałą przyczepność, trwałość i krótszy czas schnięcia, pomimo wyższej zawartości LZO lub kosztów.
Kluczem jest dopasowanie technologii tuszu do podłoża i wymagań dotyczących wydajności gotowego produktu drukowanego.
![]()